USG w diagnostyce położniczej


Zastosowanie USG w diagnostyce położniczej
Ultrasonografia jest obecnie najczęściej stosowaną metodą do rejestracji czynności serca płodu oraz do rozpoznawania obecności jaja płodowego i uwidocznienia jego struktur. W diagnostyce położniczej są stosowane ultradźwięki o częstotliwości od 0,5 do 25 MHz. Może być stosowana do wykrycia ciąży już od 6 tygodnia jej trwania. Objawem ciąży jest stwierdzenie obecności pęcherzyka płodowego w jamie macicy, co wyraźnie widać na ekranie aparatu USG. Jego wielkość pozwala stwierdzić czas trwania ciąży. Główkę płodu można obserwować po 12 tygodniach ciąży, a oceniając rozmiar dwuciemieniowy główki można oznaczyć wielkość płodu. Badania wykonywane w pewnych odstępach czasu pozwalają śledzić prawidłowy rozwój dziecka w łonie matki. W miarę wzrostu ciąży uwidaczniają się poszczególne części rosnącego ciała: głowy, tułowia, kończyn dolnych i górnych oraz narządów wewnętrznych. Ciążę bliźniaczą lekarz rozpoznaje w I trymestrze na podstawie obecności dwóch pęcherzyków płodowych z cechami zarodka, natomiast w II trymestrze ciąży wyraźnie obserwuje się istnienie dwóch płodów.
Badanie ultrasonograficznym można również rozpoznać łożysko oraz ocenić jego wielkość i położenie w jamie macicy. We współczesnym położnictwie ultrasonografia stała się podstawową metodą diagnostyczną oceny wieku i faz rozwojowych ciąży, zarówno fizjologicznej, jak i patologicznej.

Comments are closed.